Και όμως γυρίζει... Του Γιάννη Τσίχλα

2018-02-02 17:12

1
Υποστηρίζουν οι «αριστεροί» πως μαζεύτηκαν χιλιάδες κόσμου στη Θεσσαλονίκη όταν διατάχτηκαν από τον Άνθιμο, τον Φράγκο, την Χρυσή Αυγή και τους περί αυτών. Μάλλον αποδίδουν σ’ αυτούς θεϊκή δύναμη και ικανότητες καθοδήγησης του ποιμνίου. Αναλύουν εξαντλητικά την δράση των μηχανισμών που συντέλεσαν ώστε τα γεγονότα να γίνουν όπως έγιναν, αποκαλύπτοντας τους υποχθόνιους εχθρούς. Μεγάλες αποκαλύψεις, μεγάλο κόλλημα σε δοξασίες όπου οι αιτίες αποδίδονται: Στη βούληση των Θεών και ύστερα στη βούληση των ηρώων.

Οι «αριστεροί» μας «βρήκανε παπά να θάψουνε πεντέξι». Τους είναι απίστευτο ότι αυτά που αισθάνονται μέσα τους οι απλοί πολίτες είναι απείρως ισχυρότερα, ασύλληπτα από τις κομματικές τους θέσεις. Φαίνονται να τρομάζουν με την λαϊκή ισχύ την μόνη που μπορεί να αποφασίσει κάτι και η ίδια να αναιρέσει την απόφασή της παίρνοντας άλλη, υποχωρώντας ή υπερβαίνοντας. Στοχοποιούν λοιπόν τους παπάδες τους καραβανάδες και τους φασίστες υπερτιμώντας τους.

Όσοι από εμάς όμως δεν παραδεχόμαστε αυτή τη μεταφυσική εξήγηση οφείλουμε να αναζητήσουμε τι πράγμα είναι η εξουσία κάποιων πάνω στους άλλους, γιατί τέλος πάντων να πείθουν «αυτοί» και όχι οι «άλλοι» ή «εμείς». Όμως ας μην αγνοούμε ότι ο φασισμός είναι λαϊκό και μικροαστικό κίνημα, ότι υπάρχουν αιτίες και νόμοι που δημιουργούν αυτό το έκτρωμα, νόμοι πολύ πέρα από την αστείρευτη πίστη των αριστερών και δημοκρατών και την ικανότητα των πιο φωτισμένων ηγεσιών.

Θεωρώ εξαιρετικά γόνιμο το έδαφος προς διερεύνηση κάποιων παραμέτρων της κίνησης των μαζών, προκειμένου για την κοινωνική πρόοδο, αποφεύγοντας την πλάνη, ότι: «Οι αιτίες είναι στις επιλογές κάποιων φωτισμένων ηγετών με ισχυρή θέληση». Κάποιων ηγετών που για άλλους είναι μεγάλοι και για άλλους εγκληματίες και απατεώνες. Μάλλον πρέπει να αφήσουμε ήσυχους τους επισκόπους, τους πρωθυπουργούς τις πρωθυπουργίνες, τους αρχηγούς και τις αρχηγίνες, να κλαίνε ή να γελάνε κατά το κέφι τους.


2

«Η εξουσία είναι το σύνολο των θελήσεων των μαζών, μεταβιβασμένο με ρητή ή σιωπηρή συναίνεση στους κυβερνήτες που οι μάζες εκλέγουν», γράφει ο Λ. Τολστόϊ (Πόλεμος και Ειρήνη 4ος τ. σελ.367, ΓΚΟΒΟΣΤΗ) και στη σελ. 360 του ιδίου: «Η δύναμη αυτή δεν είναι η δύναμη της εξουσίας που είναι συμφυής στους ήρωες και στους ηγεμόνες, αλλά η συνισταμένη πολλών άλλων δυνάμεων»..., και ας μην κατατάξουμε τον χριστιανό του Θεού Τολστόϊ στους Μαρξιστές.

Η λαϊκή μάζα επιβάλλει τις θέσεις της και κάποιοι αναλαμβάνουν την έκφρασή της. Λογικά μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η απάθεια των μαζών σε συγκεκριμένες προοδευτικές πολιτικές, η αποδοχή συμβιβαστικών έως συντηρητικών πολιτικών την πρόσφατη κρισιακή 8ετία και η ενεργοποίησή της στο «Μακεδονικό». Το κενό από την ανεπάρκεια των προοδευτικών πολιτικών να βρουν λαϊκό έρεισμα καλύπτεται φυσικότατα από συντηρητικές, και οι «αριστεροί» καταγγέλλουν τους συντηρητικούς γιατί... κάνουν τη δουλειά τους. Φαίνεται ότι σε κανέναν «κομματικό» δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για να σκεφτεί: «μήπως δεν είναι σωστά αυτά που πιστεύω κι όσα λέω;»

Με περίσσια επιμονή διαχέουν την ιδεολογική υπερβεβαιότητά τους όπου βρουν ανεκτικό ακροατήριο, ανίκανοι για διάλογο και χωρίς να μπορούν φυσικά να πείσουν επί παντός πρακτέου, απέχοντας από κάθε τι κινηματικό. Αυτά που ενώ βρίσκονται μπροστά στα πόδια τους τα αποζητούν κάπου μακριά πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων. Είναι βέβαια πιο ξεκούραστη η ενατένιση του επιθυμητού καθαρού μέλλοντος από την «πολιτική επιβίωση» μέσα στα σπαστικά και δυσνόητα της καθημερινότητας. Αγνοούν ότι η επιρροή στις μάζες δεν έγκειται στις πολιτικοϊδεολογικές – φυσικές – ηθικές ικανότητες των ηγετών που ίσως και να μην τις κατέχουν, αλλά, μέσα στις σχέσεις τους προς τις μάζες.

Στους κόλπους μας υπάρχουν διάφορες απόψεις που γονιμοποιούν την κοινή ΔΡΑΣΗ. Το ζητούμενο κατά την γνώμη μου είναι το εποικοδομητικό του πράγματος μπροστά στις νέες απαιτήσεις των καταστάσεων. Χωρίς στέρεη θεμελίωση δεν γίνεται στέρεο οικοδόμημα. Ορισμένοι πολιτεύονται αποσαθρωτικά με την πλάνη της ακινησίας της γης, και την συνακόλουθη δική τους ακινησία, την πλάνη της ανεξαρτησίας τους από τους φυσικούς νόμους. Οι άνθρωποι εάν δεν κατοχύρωναν ως θεμελιώδη βάση το σπουδαίο επιτόπιο βήμα της κατανόησης ότι η γη γυρίζει, ότι η γη δεν είναι ανεξάρτητη, δεν θα έκαναν τα άλματα προς την γήινη και εξωγήινη διαπλανητική φύση.



ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ

πηγή : www.drasivrilissia.gr

Επικοινωνία

 

 

Το Site έχει την άδεια της ΑΕΠΙ.

Τα Μουσικά έργα παρέχονται μόνο για ιδιωτική χρήση κάθε επισκέπτη – χρήστη και απαγορεύεται η με οποιονδήποτε τρόπο περαιτέρω εκμετάλλευση αυτών χωρίς την προηγούμενη άδεια της ΑΕΠΙ.