Η πραγματική ρεματιά που αδυνατούμε να διαβούμε! Του Χαράλαμπου Λαζάνη

2016-05-27 10:20

Το αναψυκτήριο της ρεματιάς παραμένει για δεύτερο χρόνιο κλειστό, με απόφαση της δημοτικής Αρχής, μετά από καταγγελίες περιοίκων για τις οχλήσεις που υφίσταντο από τον τρόπο λειτουργίας του, δηλαδή λόγω υπέρβασης των προβλεπόμενων από τη νομοθεσία. Η εκμίσθωση του χώρου έχει δρομολογηθεί. Με σημερινή όμως απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, ματαιώθηκε προσωρινά «η διενέργεια της φανερής και προφορικής πλειοδοτικής δημοπρασίας»... «καθώς διαπιστώθηκαν αστοχίες στους όρους της διακήρυξης, οι οποίες πρέπει να θεραπευθούν προκειμένου να μην δημιουργηθούν προβλήματα κατά την περαιτέρω διαδικασία»... και για «να καταρτισθούν εκ νέου οι όροι και βάσει αυτών να διενεργηθεί τελικά η δημοπρασία». Με άλλα λόγια, και ενώ το καλοκαίρι έφθασε, η λειτουργία του αναψυκτηρίου παίρνει πάλι μικρή (;) αναβολή!

Το θέμα μας όμως δεν είναι «οι αστοχίες του διαγωνισμού». Χρησιμοποιούμε» την υπόθεση για να φωτίσουμε κάποιες άλλες, πιο κρίσιμες πλευρές του δημοτικού μας βίου... Διότι το ουσιώδες δεν είναι το αναψυκτήριο αλλά εμείς, οι κάτοικοι - δημότες!



Τί είδαμε εδώ;

Πρώτον, ότι οι δημότες, παρά το γεγονός ότι το Κράτος δια της νομοθεσίας, επιβάλλει μια ορισμένη συνθήκη, εν τούτοις δεν βρίσκουμε τρόπο να συναντηθούμε και να βρούμε μεταξύ μας μια λύση, (οι ενοχλημένοι περίοικοι μεταξύ μας, και όλοι μαζί με τον επιχειρηματία), παρά επικαλούμενοι τη νομοθεσία, απευθυνόμαστε στη δημοτική αρχή, με πρόθεση μάλιστα, σε περίπτωση μη ικανοποιητικής ανταπόκρισης, να εξαντλήσουμε, σε επόμενη φάση, τις δυνατότητες της κρατικής νομοθεσίας!

Δεύτερον, ως αποκεντρωμένη δομή του ίδιου Κράτους, η δημοτική αρχή δεν προβληματίζεται από αυτό το γεγονός, της ανικανότητας δηλαδή των περιοίκων να βρούμε μια λύση με τον επιχειρηματία: αντίθετα, θεωρεί απόλυτα φυσικό για τον εαυτό της να είναι ο μοναδικός συνομιλητής των εμπλεκομένων σε μια γειτονιά του δήμου. Απλά όταν βλέπει πως η σχέση ισχύος βαραίνει υπερβολικά προς τη μεριά των κατοίκων, εγκαταλείπει τη στήριξή της προς τον επιχειρηματία και κλείνει το αναψυκτήριο.

Παραπέρα, και με απώτερο σκοπό την επαναλειτουργία του, είναι αμφίβολο αν οι κάτοικοι ρωτήθηκαν, πώς οι ίδιοι, πέρα από τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία, θα επιθυμούσαν να λειτουργεί η επιχείρηση; Δύο ολόκληρα χρόνια πέρασαν χωρίς να γίνει καμία διαβούλευση για τον βέλτιστο τρόπο λειτουργίας της, οι περίοικοι απλά αναμένουμε το διάδοχο σχήμα, άλλοι με ανησυχία, άλλοι με ελπίδα για κάτι καλύτερο, αλλά όλοι εν αναμονή: Όλοι είμαστε συμμέτοχοι στην ...αναμονή της απόφασης της δημοτικής αρχής.

Συμπέρασμα: η κοινωνικότητά μας είναι προβληματική, δεν έχουμε τρόπο να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον, παρά μόνο όταν δεν χρειάζεται να θυσιάσουμε τίποτα, αφού τίποτα δεν είμαστε πρόθυμοι να θυσιάσουμε. Αντίθετα, ταμπουρωνόμαστε πίσω από το νόμο (τον ίδιο νόμο που μας εξοντώνει) για να διεκδικήσουμε το παραμικρό δικαίωμά μας.

Αυτήν ακριβώς την αντίφαση και αδυναμία μας, την εκτός θεσμικής κατοχύρωσης έλλειψη εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλον, ή αλλιώς τον κρατισμό μας σαν πίστη, αποκούμπι και ύστατη εξασφάλισή μας, το Κράτος (και κατ’ επέκταση η δημοτική Αρχή) την έχει καταστήσει στρατηγική ενίσχυσης των δομών της εξουσίας του πάνω μας, τρόπο διακυβέρνησής μας.

Υποδαυλίζοντας έντεχνα την αντικοινωνικότητά μας, παροξύνοντας τις ανασφάλειές μας, μας «παιδεύει» για να μας εθίσει στη μονότονη παλινδρόμηση από το Κράτος διώκτη, στο Κράτος προστάτη και να μας κλείσει στο φαύλο κύκλο της σχιζοφρένειας.



Χαράλαμπος Λαζάνης

Πηγή : www.drasivrilissia.gr

Επικοινωνία

hmerologio

hmerologio

 

Μπορείτε να μας βρείτε και εδώ

 

Επικοινωνία

Ραδιόφωνο Άνω Βριλησσίων radioanovrilissia@yahoo.com