Ελεήμονες φιλάνθρωποι ή αλληλέγγυοι συνάνθρωποι; Του Γιάννη Τσίχλα

2016-03-17 16:53

Το λεγόμενο μεταναστευτικό, με τις τραγικές του διαστάσεις, είναι κατά μια έννοια κάτι «έκτακτο». Τα κύματα του Αιγαίου πηγαινοέρχονται, παίρνοντας μαζί τους χιλιάδες υπάρξεις, στιγματίζοντας ανεπανόρθωτα όσους επιζούν, πρωταγωνιστές και θεατές, ναυαγούς και διασώστες. Και ο λαός μας αποδεικνύει, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ο «χωροφύλακας» των ισχυρών στην περιοχή, ρόλο που άνετα ανέλαβαν να παίξουν άλλοι, έναντι φυσικά αμοιβής.



Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η απόσταση του στυγνού πολιτικού συστήματος από τις εκφρασμένες διαθέσεις του λαού, διευρύνεται. Τα ΜΜΕ, αρωγός των κυβερνήσεων, προβάλλουν όσα διαδραματίζονται ως θέαμα, με τις συγκινητικές εικόνες στο φυσικό ντεκόρ να είναι αρκούντως καταναλώσιμες και ως εκ τούτου επιχειρηματικά και πολιτικά «εμπορεύσιμες». Οι μαζικά επικοινωνούμενες εικόνες και ο σχολιασμός τους, επικεντρώνουν σε ό,τι ανθρώπινα συγκινεί, αγνοώντας τις αιτίες. Το «έκτακτο» εξάλλου, είναι πάντα το μέγα ζητούμενο και είναι πασίγνωστο, ότι η κατασκευή εκτάκτων ειδήσεων έχει γίνει επιστήμη.

Εντέχνως λοιπόν, παρουσιάζονται οι καταστροφικές πολεμικές επεμβάσεις των ισχυρών σε κάθε τόπο ως «έκτακτες», σαν συμπτώσεις, λόγω π.χ. Μπίν Λάντεν, χημικών όπλων, Ισλαμοτρομοκρατίας κλπ, αποκρύβοντας επιμελώς ότι τα διαδραματιζόμενα είναι ξεχωριστά επεισόδια ενός ενιαίου γεωπολιτικού σεναρίου, που πάνω του δουλεύουν χιλιάδες υπηρεσίες και εξειδικευμένα στελέχη για να το επικαιροποιούν. Σύμφωνα με αυτό, ιερά και απαραβίαστα είναι μόνο τα ζωτικά ενεργειακά συμφέροντα των ισχυρών που τους δίνουν το δικαίωμα να ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων όπου γης.

Το γεγονός είναι, ανεξαρτήτως το πώς το ερμηνεύει ο καθένας και με ποιες προτεραιότητες, ότι οι καταστάσεις που ζούμε απορρέουν από απόλυτα προβλέψιμες ιστορικές αιτίες και με μάλλον σχετικά αναμενόμενες συνέπειες. Οι πληγές ανοιχτές, ψηλαφίζονται στον ανάγλυφο χάρτη της πολυεθνικής μας γειτονιάς, στον πολύ πρόσφατο ιστορικό χρόνο, με τους εισβολείς να είναι οι ίδιοι, με την ίδια τακτική και τους ίδιους στόχους. Οι Πόντιοι και οι Αρμένιοι προηγήθηκαν των Μικρασιατών, οι Αφγανοί των Ιρακινών, σειρά πήραν οι Γιουγκοσλάβοι, οι Λίβυοι, οι Κύπριοι, οι Παλαιστίνιοι, οι Ουκρανοί, οι Αιγύπτιοι, οι Αφρικανοί, για να φτάσουμε σήμερα στους Σύριους, περιμένοντας τους επόμενους. Όλοι οι γειτονικοί λαοί, κρίκοι στην ίδια σφιχτοδεμένη αλυσίδα.

Με τις αιτίες στο απυρόβλητο και τις τραγωδίες επαναλαμβανόμενες, η τηλεοπτική φιλανθρωπία εντάσσεται στο μηχανισμό της ψευτοηθικής προπαγάνδας των ισχυρών πλουσίων πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών, που παίρνουν μεν κάποια μέτρα για τις «έκτακτες» τραγωδίες, αποκρύβοντας όμως τις επιλογές που προκαλούν τα όσα συμβαίνουν καθημερινά για την πλειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη στις κατεστραμμένες πατρίδες.

Τραγωδίες και φιλανθρωπίες έχουν γίνει πλέον μέρος της κρισιακής καθημερινότητας. Η αισχρή προπαγάνδα διαφημίζει πρωτίστως και υπενθυμίζει ποιοι είναι οι ισχυροί, ποιους πρέπει να προσκυνούν, ποιών το χέρι να φιλούν όσοι ξεπέφτουν στην ανάγκη τους. Η αποδοχή της αντιδραστικής ιδεολογίας της φιλανθρωπίας, που δεν έχει σχέση με το ανθρωπιστικό θρησκευτικό πολιτισμικό ήθος, καταδικάζει τους λαούς στη ζητιανιά, την αιώνια φτώχεια και δυστυχία, είναι απογυμνωμένη από κινητήρια ιδανικά, ζωογόνες ιδέες και θεωρήσεις με προοδευτικό κοινωνικό περιεχόμενο.

2

Τα πολιτικά κόμματα έχουν προγραμματισμένους στόχους που πραγματοποιούνται «παρεμβαίνοντας» στα (επίκαιρα) γεγονότα. Δεν φαίνεται γι’ αυτά να υπάρχουν, ούτε αντιφάσεις, ούτε χάσματα ανάμεσα σ’ αυτά που παλεύουν και στους σκοπούς που διακηρύσσουν ό,τι προωθούν με τη πάλη τους. Κατά «σύμπτωση», οι όποιες αντιφασιστικές, αντιμνημονιακές, αντικαπιταλιστικές ή φιλανθρωπιστικές καμπάνιες, δεν αποτρέπουν, μέρος έστω, των επερχόμενων δεινών. Καθίσταται έτσι σαφής και αποτυπωμένη πολλαπλώς η διάσταση λόγων και έργων, η απόσταση αυτών των πολιτικών από τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις, τις μόνες ικανές και υπεύθυνες να πράττουν αυτά που λένε.

Με πλήρη αδυναμία ανατροπών ή έστω αλλαγών στους πολιτικούς συσχετισμούς για ώριμες προοδευτικές αλλαγές, τα όμματα ακολουθούν επίπεδες και προβλέψιμες «ρεαλιστικές» πολιτικές, επιδιώκοντας άμεσα προσιτά οφέλη, δοθέντων των ευκαιριών. Με τις ακτιβίστικες φιλανθρωπιστικές πολιτικές, ενταγμένες στη τηλεοπτική ροή των εσωτερικών γεγονότων, με χαμένο το εσωτερικό κινηματικό πεδίο, τον διεθνικό ορίζοντα και τις γεωπολιτικές συσχετίσεις, οι όποιες προσπάθειες προώθησης αντιιμπεριαλιστικών ή αντιεξουσιαστικών ή κάποιων έστω διαφορετικών απόψεων, αλέθονται στο μύλο των γεγονότων της «επικαιρότητας». Γίνονται χυλός χωρίς να αφήνουν το ξεχωριστό «ίχνος» τους. Η απόσταση μεταξύ ιδεατού κόσμου και πραγματικότητας, δεν επιτρέπει πολιτικές συνθέσεις επί παντός πρακτέου.

Μόνο μια Ελλάδα «Αλλαγμένη», παραγωγικά και οικονομικά ισχυρή, με πολιτικό σύστημα και κυβερνήσεις που να στηρίζονται και να αξιοποιούν αντί να φοβούνται και να καταστέλλουν τη λαϊκή δυναμική, είναι ικανή να εκφράσει στη πράξη τα φιλειρηνικά και γνήσια ανθρωπιστικά αισθήματα του υπέροχου λαού της. Μόνο μια τέτοια Ελλάδα, αγωνιστικός «φάρος» ειρήνης και αλληλεγγύης μπορεί να εκπέμψει το φώς της, προς τους γειτονικούς λαούς και τις εθνότητες που συγκατοικούν για πάνω από είκοσι αιώνες στα πλαίσια των διαδοχικών αυτοκρατοριών. Μια τέτοια Ελλάδα, επιφορτισμένη από την ιστορική της φύση και θέση, μόνο με «εξωτερικές» πολιτικές λογιζόμενες ως «εσωτερικές» μπορεί να υπάρξει.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, διατηρώ το δικαίωμα να μην είμαι ελεήμων φιλάνθρωπος, αλλά αλληλέγγυος συνάνθρωπος, συμπάσχων ταυτισμένος με όσους υποφέρουν και όσους αγωνίζονται διεκδικώντας την συλλογική κινηματική και ξεχωριστή ατομική τους θεώρηση...



Γιάννης Τσίχλας

Πηγή φωτογραφιών: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή : www.drasivrilissia.gr

Επικοινωνία

hmerologio

hmerologio

 

Μπορείτε να μας βρείτε και εδώ

 

Επικοινωνία

Ραδιόφωνο Άνω Βριλησσίων radioanovrilissia@yahoo.com